|
|
 |
 |
Heel wat volkeren kunnen het vaderschap van het voetbal opeisen, maar het moderne voetbal, zoals het heden ten dage nog over de hele wereld wordt gespeeld, is in het begin van de vorige eeuw in Engeland ontstaan. In de eerste helft van de 19de eeuw werd er in heel wat Engelse public schools een soort trapspel gespeeld. Er waren geen vaste regels voor en het terrein waarop het gebeurde was niet omschreven. Geplaveide speelpleinen, open veld, grasperken, enz. kwamen daarvoor in aanmerking. De enige grondregel was: men mocht de bal met de hand stoppen, maar men moest hem met de voet voortbewegen. Het was dus geraden de bal, na het stoppen met de hand, onmiddellijk weg te trappen. Zo ver mogelijk. Waar hij landde zorgde hij dan voor heel wat worstelingen, die niet zonder gevolgen bleven. Het ruwe verloop van veel van die trapwedstrijden gaf op sommige plaatsen aanleiding tot opstellen van spelregels. Zo besloten de directie en de leerlingen van de colleges elk ruw contact te weren. Voetbal kreeg de naam dribbling game. In Rugby en in Marlborough daarentegen bleef men zweren bij het viriele spel.
Tot een zekere William Webb Ellis - zo wordt verhaald, maar nergens bewezen - in 1823 tijdens een voetbalmacht in Rugby plots de bal onder arm nam en ermee over de doellijn van de tegenstanders liep. Hij beging uiteraard een fout, maar hij legde meteen de fundamenten voor een andere vorm van voetbal: rugby. Het spel werd tijdens het schooljaar 1841-1842 officieel aanvaard. Op 26 oktober 1863 werd een poging ondernomen door vertegenwoordigers van zes Londense clubs, die in Londen bijeen kwamen. Ze stichtten er de Football Association en omschreven een nieuw spel dat het midden hield tussen het huidige voetbal en het huidige rugby. Voetbal mocht nog uitsluitend met de voeten worden gespeeld. Vijf jaar later mocht de doelman de bal wel met de handen grijpen, wat het scoren zeer moeilijk maakte.
Het voetbal maakte in Groot-Brittannië ineens grote opgang. Betaald voetbal was niet ver weg meer. De Football Association, die vrij vlug afstand nam van colleges en universiteiten, waar het amateurisme de hoofdregel bleef, aanvaardde bij het begin van het seizoen 1885-1886 dat de beste Engelse voetballers betaald werden en dat de clubs een professionele structuur kregen. De clubs werden goed uitgebouwd en organiseerden de eerste collectieve trainingen. Engeland nam zo wel 50 jaar voorsprong in de sport die het zelf had uitgevonden en die het weldra naar het Europese vasteland had overgebracht. De spelregels werden langzamerhand verfijnd. In 1873 voerde men voor het eerst de hoekschop in en in 1891 de strafschop (of penalty). Vertegenwoordigers van de vier Britse naties stichtten in 1886 de International Board, een commissie die zich tot op heden exclusief bezig houdt met de opstelling en wijziging van de spelregels van het voetbal. De veldbezetting onderging ook een snelle evolutie. Het naïef spel van het begin, toen tien spelers zich holderdebolder op de bal stortten, werd al vlug vervangen door meer strategische opstellingen. Al in 1880 speelden de grote ploegen met vijf aanvallers, drie middenveldspelers, twee verdedigers en een doelman, een spelsysteem dat tot bij de invoering, in 1925, van de nieuwe buitenspelregel opgeld heeft gemaakt. Op het einde van de vorige eeuw was het voetbal de meest populaire sport ter wereld. Niet alleen in Groot-Brittannië, waar zij zeer sterk gestructureerd was, maar ook elders in Europa.
Zie ook:
Programma: Voetbal
Uitslagen: Voetbal
Deelnemers: Voetbal
Accommodaties Voetbal
Contactpersonen Voetbal
|
|
|
|
|
|
